ಮೊನ್ನೆ ಅರುಂಧತಿ ನಾಗ್ ರಂಗ ಶಂಕರದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದೇ ಒಂದು ನೆಪವಾಗಿ ಹೋಯಿತು. ರಂಗ ಯುಗಾದಿಯ  ಸಡಗರ ಇನ್ನೂ ಆಗಷ್ಟೇ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ನಾನು ಕವಿತೆ ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದೆ. ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಶೇಕೃ್ಪಿಯರ್ ಬಗೆಗಿನ ಕವನ. ನಾಟಕದವರ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಓದಿದ ಕವನವಲ್ಲವಾ ಅರುಂಧತಿ ಖುಷಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟರು. ಅದೂ ಇದೂ ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ಇರಬೇಕಾದರೆ ‘ಮೋಹನ್ ನೀವು lives of others ಫಿಲ್ಮ್ ನೋಡಲೇಬೇಕು. ತುಂಬಾ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ನಿಮಗೆ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ರೆ ಈಗ್ಲೂ ನನ್ನ ಮೈ ಜುಂ ಅಂತಾ ಇದೆ. ಡೋಂಟ್ ಮಿಸ್ ಇಟ್ ಅಂದ್ರು. ಅದೇನಪ್ಪಾ ಅಷ್ಟೊಂದು ಬಣ್ಣಿಸಿದ್ದು ನೋಡೇಬಿಡೋಣ ಅಂತ ಸಿಗ್ಮಾ ಮಾಲ್ ನಲ್ಲಿರೋ ‘ಫನ್’  ಸಿನೆಮಾಗೆ ಹೋದೆ. ಎಸ್, ಇಟ್ ವಾಸ್ ಇಂಟ್ರೆಸ್ಟಿಂಗ್!.

ಅರೆ, ಅರುಂದತಿ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅಲ್ವಾ ನಾನು ಹೋಗಿ ನೋಡಿದ್ದು?. ಅದೇ ತರಾ ನಾನೂ ಒಂದಷ್ಟು ಜನಕ್ಕೆ ಸುದ್ದಿ ಮುಟ್ಟಿಸಿದ್ರೆ ಅವರೂ ನೋಡ್ತಾರೆ ಅಲ್ವಾ ಅನಿಸ್ತು. ಗೆಳೆಯರಿಗೆಲ್ಲಾ ಮೈಲ್ ಮಾಡಿದೆ. ಆಶ್ಚರ್ಯ. ಸುಮಾರು ಜನ ರಿಯಾಕ್ಟ್   ಮಾಡಿದರು. ನೋಡೇ ನೋಡ್ತೀವಿ ಅಂತ ತಿಳಿಸಿದರು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಂಟೆಂಟ್ ಬಗ್ಗೆ ಒಬ್ಬರು ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಿದರು. ಅವಾಗ ಅನಿಸ್ತು ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಸಿನೆಮಾ ಬಂದಿದೆ ಅಂತ ಹೇಳೋದು ಮುಖ್ಯ, ಆ ಸಿನೆಮಾ ಯಾಕೆ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಅಂತ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋದು ಮುಖ್ಯ. ಸಿನೆಮಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೆಗೆದಿದ್ರೂ ಹೂರಣ ಏನು ಅನ್ನೋದೂ ಮುಖ್ಯ.

ನಮಗೆ ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ಯಾವ ಒಳ್ಳೆ ಸಿನೆಮಾ ಬಂದಿದೆ ಅನ್ನೋದೇ ಗೊತ್ತಾಗಲ್ಲ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಳ್ಳೆ ಸಿನೆಮಾ ನೋಡಿ ಎಗ್ಸೈಟ್ ಆದ್ರೆ ಅದನ್ನ ಯಾರಿಗೆ ಹೇಳೋದು ಅನ್ನೋದೂ ಗೊತ್ತಾಗಲ್ಲ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಗಮನಿಸಿದೆ. ‘ಗಾಳಿಪಟ’ ದ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ರೀತಿಯ ಚರ್ಚೆ ನಡೀತು. ತಾರೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಸಿನೆಮಾದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಮರ್ಶೆ, ಪ್ರಬಂಧ ಎಲ್ಲ ಬಂತು. ವಾರೆ ವಾಹ್ ಎಷ್ಟೊಂದು ಇದೆ ಶೇರ್ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋಕೆ. ಹಾಗಾದ್ರೆ ಯಾಕ್ ಸುಮ್ನಿರಬೇಕು? ಅದಕ್ಕೆ ಈಗ ಈ ‘ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಕಾರ್ಪೆಟ್’

ಇದು ಹೇಗೆ ಬೇಕಾದರೂ ಬೆಳೀಬಹುದು. ಅದ್ರೆ ಒಂದು ಮಾತ್ರ ನಿಜ. ನೀವು ಇಲ್ದಿರಾ ಈ ‘ಮ್ಯಾಜಿಕ್’ ನಡೆಯಲ್ಲ.