Archive for the ‘24 frames’ Category

ಹೆಂಗಿದಿಯ ‘ಪಾ’?

-ಸುಘೋಷ್ ಎಸ್. ನಿಗಳೆ

ಚಿತ್ರರಂಗದವರ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿ ಸವೆದುಹೋಗಿರುವ ಒಂದೇ ಒಂದು ಶಬ್ದ ‘ಡಿಫರೆಂಟ್’. “ಒಂಥರಾ ಡಿಫರೆಂಟ್ ಫಿಲ್ಮ್” ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡೇ ಸವಕಲು ಚಿತ್ರವನ್ನು ಮುಂದಿಡುವುದು ಬಾಲಿವುಡ್ಡಿಗೂ ಹೊಸದೇನಲ್ಲ. ‘ಡಿಫರೆಂಟ್’ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರ-ವಿಚಿತ್ರವನ್ನು ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ತೋರಿಸುವ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಒಂದೆಡೆಯಾದರೆ, ಅದ್ಭುತ ಕಾನ್ಸೆಪ್ಟ್ ಗಳನ್ನು ಅಷ್ಟೇ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕುಲಗೆಡಿಸುವವರದು ಮತ್ತೊಂದು ಪಡೆ.

ಆದರೆ, ತಂದೆ – ಮಗ – ತಾಯಿಯ ಸಂಬಂಧ ಹಾಗೂ ಪ್ರೊಜೇರಿಯಾ ಎಂಬ ಕಾಯಿಲೆಯಂತಹ ವಿಷಯ ವಸ್ತುವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಈ ರೀತಿಯಾದ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ಯಾರೂ ಮಾಡಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ತಂದೆ –ಮಗ – ಮಗ – ತಂದೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿರುವ ಈ ಚಿತ್ರ ಹಲವು ಕಾರಣಗಳಿಗೆ ವಾಹ್ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅಜ್ಜ(?)ನೊಬ್ಬ ವಿಚಿತ್ರ (?) ಮೇಕಪ್ಪಿನೊಂದಿಗೆ ಹದಿಮೂರು ವರ್ಷದ ಹುಡುಗನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಮಾಡುವುದು, ನಟನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಸವಾಲೇ ಸರಿ. ಅಂತಹ ಸವಾಲನ್ನು ಎದುರು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಛಾತಿಯುಳ್ಳವರು ಬಹಳಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ. ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಂಡರೂ ನಟಿಸಿ ಸೈ ಎನ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಮತ್ತೂ ಕಡಿಮೆ. ನಟನೊಬ್ಬ ತನ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ ಮಾಡಿರುವ ಚಿತ್ರಗಳು (ಚಾಚಿ 420, ದಶಾವತಾರಮ್ ಥರದವು) ಇವೆಯಾದರೂ, ‘ಪಾ’ ದಂತಹ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ನಟಿಸಿ ಸೈ ಎನ್ನಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಅಮಿತಾಭ್ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ.

ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಮಿತಾಭ್ ತಮ್ಮ ನಟನೆಯ ಮೂಲಕ ಇಡೀ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕ್, ವಿದ್ಯಾ ಬಾಲನ್ ಹಾಗೂ ಅರುಂದತಿ ನಾಗ್ ಸೆಕೆಂಡರಿ ಎನಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಓರೋ ತನ್ನ ಅಜ್ಜಿಯೊಡನೆ ಶಾಪಿಂಗ್ ಹೋದಾಗ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಎದುರು ಕುಳಿತಾಗ, ಗೆಳೆಯನೊಂದಿಗೆ ಫೋನ್ ನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುವಾಗ, ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಭವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ತನ್ನ ಅಜ್ಜನನ್ನು ಸಂಧಿಸುವಾಗ ಮೂಡಿಬಂದಿರುವ ಡೈಲಾಗ್ ಹಾಗೂ ಬಾಡಿ ಲ್ಯಾಂಗ್ವೇಜ್ ಗಳು ಇಡೀ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದಿವೆ. ಹಿಚಕಿ (ಬಿಕ್ಕಳಿಸುವಿಕೆ) ಯನ್ನು ಹೇಗೆಲ್ಲ ಚಿತ್ರಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಪಾ ನೋಡಿಯೇ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಬಿಳಿ ಗ್ಲೋಬ್ ನ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಹಾಗೂ ಅದಕ್ಕೆ ಅಭಿಷೇಕ್ ನ ವಿವರಣೆ ಮಸ್ತ್ ಮಸ್ತ್.

ಅಮಿತಾಭ್, ಹದಿಮೂರು ವರ್ಷದ ಓರೋ ಆಗಿ ಶೂಟಿಂಗ್ ಗೆ ಎಂದು ಆಡಿಟೋರಿಯಂಗೆ ಬಂದಾಗ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಸುಮಾರು 300 ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ಅಮಿತಾಭ್ ರನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲವಂತೆ. ಅದು ಮಕ್ಕಳ ವಿಷಯವಾಯ್ತು ಬಿಡಿ. ಆದರೆ ಚಿತ್ರದ ಆರಂಭದಿಂದ ಕೊನೆವರೆಗೂ ನಿಜವಾದ ಅಮಿತಾಭ್ ನನ್ನು ಓರೋನ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೂ ಬಿಟ್ಟಕೊಳ್ಳದೇ ಇದ್ದುದು ಅಮಿತಾಭ್ ನ ನಟನಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೇ ಸಾಕ್ಷಿಯಲ್ಲವೆ?

The Bicycle is not Far

The first monsoon screening of KRITI FILM CLUB

bicycle is not far

The Bicycle is not Far

(English, 2009)

a film by Subrata Chakrabarty

on 18th July, Saturday, 5.30 pm

at S-35 Tara Apartments, Alaknanda, New Delhi

Phone: 26027845/ 26033088

Email: space.kriti@gmail.com

followed by a discussion with the film maker!

about the film:

A film about fair trade practices around organic cotton farming in India. Shot over a period of eight months in different parts of India (in the state of Maharashtra, Madhya Pradesh, West Bengal) and partly also in Paris, France to depict the existence of market rationality, fairtrade certification, increasing fair trade movement, participatory guarantee system (PGS) etc.

The film’s protagonist is a woman who work in the field of cotton and the film travels with her in the journey of how fairtrade practices improves her and her families’ life. Made simply, the film aims to reach out to everyone who produces and/ or consumes some form of ‘cotton’ in their life!

Gubbachigalu in Mandya

gubbachi

Breaking The Silence – Truth and Lies in the War on Terror

 John Pilger dissects the truth and lies in the ‘war on terror’. Award-winning journalist John Pilger investigates the discrepancies between American and British claims for the ‘war on terror’ and the facts on the ground as he finds them in Afghanistan and Washington, DC. In 2001, as the bombs began to drop, George W. Bush promised Afghanistan “the generosity of America and its allies”. Now, the familiar old warlords are regaining power, religious fundamentalism is renewing its grip and military skirmishes continue routinely. In “liberated” Afghanistan, America has its military base and pipeline access, while the people have the warlords who are, says one woman, “in many ways worse than the Taliban”. In Washington, Pilger conducts a series of remarkable interviews with William Kristol, editor of the Weekly Standard, and leading Administration officials such as Douglas Feith, Under Secretary of Defense for Policy, and John Bolton, Under Secretary of State for Arms Control and International Security. These people, and the other architects of the Project for the New American Century, were dismissed as ‘the crazies’ by the first Bush Administration in the early 90s when they first presented their ideas for pre-emptive strikes and world domination.

Kids take on 26/11

A film on 26/11 attacks
 
 
 
 


mh-mumbai-under-attack-stills05

An ardent fan of Shah Rukh Khan, Diksha Negi is just 13 years old. She has scripted and co-directed the highly appreciated film MH 26/11-Mumbai Under Attack, thus becoming the youngest film-maker in the country to do so. 
mh-mumbai-under-attack-stills02

Diksha was one of the 20 school children, who under the guidance of Grace Pinto, MD, Ryan International School, underwent a rigorous training session on the various facets of film-making. Diksha, along with the other kids scripted the story of how the Mumbai terror attacks affect the relationship between two friends. The story has an underlying message of oneness and love, irrespective of caste, creed and religion.

mh-mumbai-under-attack-stills04

The kids even auditioned actors for the different characters, wrote the dialogues, edited the rushes and did the complete post-production work of MH 26/11. Hema Malini was the guest of honour for the premiere of the film. The event was also attended by Esha Khoppikar, Rituparna Sengupta, Johnny Lever and many others from different walks of life. They were all praises for the efforts of the talented kids. They were also surprised that the children have done such a professional job. Infact they even volunteered to act in their next directorial venture.

Courtesy: Deccan herald, sulekha

 

 

Someone is listening…

koisuntahai-1

ಸಂತ್ಯಾಗ…

kabirakhada-1